Pjesë nga libri: Këtu ka ndodhur. Ajo qëndronte aty. Këta luanë të gurtë, tani pa kokë, e kishin vështruar. Kjo kështjellë, dikur e papushtueshme e tani një grumbull gurishtash, kishte qenë gjëja e fundit që ajo kishte parë. Një armik i harruar prej kohësh dhe qindvjetët, dielli, shiu, era e kishin rrafshuar dhe ia kishin lëmuar gurët. I pandryshuar vetëm qielli, një bllok me kaltërsi të thellë, i lartë, i pafund. Përbri mureve me blloqe ciklopikë, sot si dikur, që i jepnin drejtim rrugës: drejt portës, poshtë së cilën tashmë nuk kullon gjak. Drejt errësirës. Drejt kasaphanës. Dhe e vetme. Me këtë rrëfim unë hyj në vdekje.
Duke u ngarkuar. Ju lutem prisni...